Τεύχος Σεπτεμβρίου

Κάθε Σεπτέμβριο η αμερικάνικη έκδοση του περιοδικού Vogue κυκλοφορεί το σημαντικότερο τεύχος της χρονιάς, το οποίο υποδεικνύει τις τάσεις της μόδας όλου του χρόνου. Το ντοκιμαντέρ «Τεύχος Σεπτεμβρίου» είναι ένα χρονικό που παρακολουθεί από κοντά την προετοιμασία του τεύχους του Σεπτεμβρίου του 2007 που έμελλε να αφήσει τη δική του ιστορία, όντας το ογκωδέστερο μηνιαίο περιοδικό που εκδόθηκε ποτέ.........

ΚΡΙΤΙΚΗ - ΣΠΥΡΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ
Το τεύχος Σεπτεμβρίου της αμερικάνικης Vogue είναι η Βίβλος της παγκόσμιας μόδας, επειδή καθορίζει τις τάσεις και αναδεικνύει νέους σχεδιαστές για ολόκληρη τη χρονιά που ακολουθεί. Μάλιστα, το Σεπτέμβριο του 2007, το τεύχος έσπασε το ρεκόρ της εκδοτικής ιστορίας, καθώς μετρούσε 840 σελίδες και ζύγιζε δυόμισι κιλά! Όλα αυτά δε θα είχαν επιτευχθεί χωρίς τη διεύθυνση της «σιδηράς κυρίας» της Vogue, Anna Wintour, η οποία ανέλαβε τα ηνία το 1988, ανανεώνοντας ριζικά το ύφος του περιοδικού και βγάζοντάς το από τη βαλτωμένη κατάσταση στην οποία είχε υποπέσει. Σήμερα η 60χρονη Wintour θεωρείται μία από τις σημαντικότερες – αν όχι η σημαντικότερη – προσωπικότητες στη βιομηχανία των 300 δισεκατομμυρίων που ονομάζεται «μόδα» και αποτέλεσε την έμπνευση για το ρόλο που υποδύθηκε η Meryl Streep στο «Ο Διάβολος Φοράει Prada».
Το ντοκιμαντέρ του R.J. Cutler, «Τεύχος Σεπτεμβρίου», ακολουθεί τη Wintour και τους συνεργάτες της στην πολύμηνη προετοιμασία του συγκεκριμένου τεύχους, από τη Νέα Υόρκη στα ευρωπαϊκά ντεφιλέ και ατελιέ μεγάλων μόδιστρων. Μέσα από την προετοιμασία του τεύχους, ο Cutler προσπαθεί να σκιαγραφήσει και το πορτρέτο της Wintour, πέρα από την αυταρχικά αυτοκρατορική εικόνα της που κάνει τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου να την τρέμουν. Και τα καταφέρνει αρκετά καλά, στο βαθμό, φυσικά, που του επιτρέπει η ίδια η Wintour με τις λακωνικές απαντήσεις της και την αδιαπέραστη ασπίδα που έχει ορθώσει γύρω από τον εαυτό της. Ο Cutler, όμως, αποδεικνύεται αρκετά έξυπνος για να αναλωθεί σε σωρεία τηλεοπτικών συνεντεύξεων με «ομιλούσες κεφαλές». Αντίθετα, με το ευέλικτο συνεργείο του και ένα νευρώδες μοντάζ μας βάζει μέσα στον (κυρίως εργασιακό) κόσμο της Wintour, ώστε να μπορέσουμε εμείς να παρατηρήσουμε όσα η ίδια αποφασίζει να μην πει και να βγάλουμε τα δικά μας συμπεράσματα για το αν τελικά είναι ο «διάβολος» που φοράει Prada.
Σκηνοθεσία: R.J. Cutler